سلام عزیزانم
این نوشته زیبا را داشته باشید تا انشا الله من هم قلمم را جوهر کنم بنویسم
این روزها کسی به شدت دعایم می کند.... کیست؟؟ نمیدانم!!
همین اندازه می دانم که عنایتهایی می رسند که شرمنده ام می کنند
یکی از این عنایت ها همین نوشته است
---------------------------------
آدم ها قلم های رو به آسمانند درست مثل خود نویس که در انتهای خود دو چشمه
جوشان جوهر دارد ما هم دو چشم داریم که تحت جاذبه آسمان جوهر وجودمان
(اشک ) را به بیرون می افشاند ... چرا نمی نویسید ؟
ما حسینی داریم که همواره چشمه هایمان را جوشان می دارد
.... آه .... آه .... آه
.... وا عطشا گفت که ما اشک افشان بمانیم .
برادر جوهر قلم گوهر من و شماست ...
می دانید چرا گاهی قلم هایمان خشک می شود ....
وقتی سر قلم بر عکس جاذبه بماند جوهر آن به هرز می رود ...
و قلم خشک می شود ...آهسته آهسته ....
گاهی هم ننوشتن و فراموشی ....
ما آدمها قلم هایی هستیم که اگر بر عکس جاذبه آسمان نمانیم و جاذبه زمین ما را
به هرز نبرد همواره نویساییم ...جو هر ما تمام نمی شود که گوهرمان وصل به
بینهایت است ...
اگر شب را دریابیم روزها قلم هایی هستیم دایم در حال نوشتن ....